Tabletten Tablete Vergi

İnsanlık kadar eski vergi tarihine baktığımızda önceleri vergilerin malla ya da emekle ödendiği bir süreçten paranın gelişimi ile para ile ödemenin yapıldığı sürece evrildiğini görürüz. Değerli üstadım İlham Küsmenoğlu’nun Osmanlı Devleti’nden bugüne konulan vergileri ele aldığı “VERGİ TARİHİ” kitabı bu konuda bir şaheser mahiyetindedir. Ayni (mal) ödenen vergilere örnek olarak, sahip olunan araziden elde edilen ürünün onda birini vergi olarak aktarıldığı “Aşar”ı (öşür) , hayvan sayısı üzerinden kırkta bir olarak alınan “Ağnam” (koyunlar) vergisini verebiliriz. Emekle ödenen vergilere ise; Osmanlı Devleti’nde 2 Ağustos 1872’de yürürlüğe konulan “Tarik Bedeli Nakdisi” , 16-60 yaş arasındaki erkeklerin, evlerinden on iki saate kadar uzaklıkta yerlere giderek, hayvan ve araba sahiplerine ise bunları da beraberlerinde götürerek yılda dört gün süreyle çalışma yükümlülüğünü örnek olarak verebiliriz. (İlham KÜSMENOĞLU, Vergi Tarihi 1. Cilt, Oluş Yayıncılık A.Ş., Ankara, 2010, s.289) ...

Bir tespitimi sizlerle paylaşmak istiyorum. 1980 sonrası yetişen yazar, çizer, senarist ve komedi sanatçılarının, komedi anlayışının artık sosyal sorunlara değinip buradaki çarpıklıkları topluma sunmak olmadığını gözlemliyorum. Çoğunlukla günlük, derinliği olmayan, gülünüp geçilecek ama asla düşünülmeyecek, sabun köpüğü babından eserler... Komedi aracılığıyla topluma doğru ya da yanlış örnekler sunulmayarak toplumun doğrunun yanında yer almasına ön ayak olunmuyor. Ben bu durumu 12 Eylül’ün temel hedeflerinden biri olan toplumu apolitik hale dönüştürmenin başarıya ulaşması olarak görüyorum. Çünkü 12 Eylül yönetimi ve devamındakiler, toplumsal sorunlara eğilmenin siyaset yapmak, siyasetin de halk için çok kötü bir şey olduğu ve onu sadece siyasetçilerin yapabileceği fikrini nesillerin dimağına adeta kazıdılar. Toplumsal sorunlara ister sağ cenahta ister sol cenahta olsun, terörle, anarşiyle değil, düşünceyle, sözle eğilenler ise o dönemde adeta Yunus Emre’nin tabiriyle “Gök ...